29/02/2020 - 08/03/2020

‘Jij bent onze nummer 1’: dankwoord van Eva Hambach

Als we al die vrijwilligers, die tijdens de recente meting geteld werden, als kleurrijke bolletjes aaneen zouden rijgen, dan sorteren in rijen van tien, dan levert dat ongetwijfeld het knapste en meest wonderbaarlijke reuzentelraam op. Wie goed observeert, kan deze vrijwilligersstructuur vanuit alle hoeken van Vlaanderen zien, bij zonneschijn en stortregen. Wat minder als het mistig is, maar zeker wel in de vroege of late duisternis omdat die bolletjes dan schitteren en fonkelen als geen ander. 

Er werden 753.234 Vlamingen geteld die vrijwilligen. Zevenhonderdvijftigduizend mensen. Dat is een hele hoop mensen die hun vrije tijd, energie, emotie, warmte, sterkte, talent investeren. Niet omdat het moet, maar omdat het kan, of omdat ze vinden dat het nodig is om te ageren.

Omdat ze geloven dat door een deeltje van jezelf te geven voor en met anderen, een ideaal of wat dan ook, de wereld erop vooruit zal gaan. Dat impliceert vaak doorzetten, op de tanden bijten, verdriet verwerken, tegenkanting trotseren. Evengoed weet die vrijwilliger dat hij of zij er zoveel voor terugkrijgt: een glimlach, de wetenschap dat mensen hun weg (terug) vinden in de samenleving, een mens, een dier of een plant van een gewisse dood hebben gered.

De vrijwilliger beseft dat een normale, gezonde maatschappij niet gediend is van polarisering en permanente gevechten voor het grote gelijk. Vrijwilligers zijn sociale wezens, die (Oh, dat woord!) verbondenheid realiseren, solidair zijn met anderen, vertrouwen hebben in de mensen waarmee ze een gemeenschap vormen. Daar schuilt net de kracht en de meerwaarde van het vrijwilligerswerk in.

Ik vind het goed dat de vrijwilligers geteld zijn. Door hen te tellen, tellen ze immers meer mee. Niemand kan zomaar beweren dat vrijwilligers een kleine, marginale groep vormen. Nee, het gaat om een aanzienlijk deel van de Vlaamse bevolking – of ze nu zogenaamd ‘puur Vlaams’ zijn, dan wel ‘nieuwe Vlamingen’- die door weer en wind, een hittegolf of vrieskou bezig zijn. Er zitten jongere piepkuikens bij, en ook meer ervaren ‘rotten’ in het vak. Mensen die werken en mensen die (niet meer) werken. Mannen met baarden en vrouwen die graag patékes eten. Drukbezette intellectuelen naast mensen met ‘gezond boerenverstand’. Kortom de schoonheid van het vrijwilligerswerk ligt in de diversiteit van mensen die ervoor kiezen om te vrijwilligen en dat is toch gewoon fantastisch?
Vrijwilligers, dank voor jullie inzet. Ik heb een verzoek: vertel over je vrijwilligerswerk en besmet gewoon de mensen rondom je met dat vrijwilligersvirus. Absoluut onschadelijk voor de gezondheid, maar essentieel voor een gezonde maatschappij die vooruit wil. En geniet met volle teugen van jullie Week van de Vrijwilliger. Dubbel en dik verdiend!

Eva Hambach
Directeur Vlaams Steunpunt Vrijwilligerswerk vzw

Download en deel dit dankwoord (PDF)